navigatiemenu
Onuitputtelijk Rariteitenkabinet
Mevrouw R.

BLOGARCHIEF

Geplaatst op 07 Feb 2014

Mevrouw R. oude houten speelgoed ski's met prikstokkenTwee houten ski’s. Met een antislipstrook voor de schoenen. Banden van kunstleer om de schoenen aan de ski’s vast te maken. Met gouden gespen. De skistokken zijn gemaakt van dunne stokjes. Onderaan een ring van metaal en aan het uiteinde van de stok een handvat met lus voor om de pols. Mooi omdat het zo klein is, fragiel zelfs. Wel met de juiste details.

Later vandaag is de opening van de Winterspelen in Sotsji. Een prachtig beeldlogo hebben ze ervoor gemaakt, heeft u het al gezien? Ik heb wel wat met sport. Mevrouw R. kijkt bijvoorbeeld graag naar sportfoto’s. Naar een beeld, in een fractie van een seconde gevangen. Precies dat moment dat ik anders nooit zal zien omdat het te snel gaat. Nu, uit de actieve beweging gehaald, daardoor toonbaar. In de krant komen houdingen en standjes voor die de grenzen van ons lichaam weergeven. Sportfoto’s geven een fascinerende kijk op kaders en grenzen van onderling lichamelijk contacten. Ze schuren tegen onuitgesproken regels en wetten.

Soms heb ik een verzetje nodig. Dan fantaseer ik sportfoto’s in de winkelstraat, bij de groenteboer of in de vergaderzaal. Hilariteit in mijn particulier bezit: mijn hoofd. Niemand die het ziet en niemand die het afpakt. Hatsiekadee!

Sport gaat voor mij vooral over grenzen van menselijk lichaam en geest en over emoties die daardoor ontstaan. Ik ben geboeid door sporters die eindeloos oefeningen doen. In portretten zie je bijvoorbeeld schaatsers gewicht heffen om aan kracht te winnen en voor rompstabiliteit. Of drie uur fietsen op een fiets die niet beweegt. Hoe doe je dit? Het zijn andere dingen die je moet doen, om je droom na te leven. Maar de echte liefhebberij ligt bij schaatsen. Hoe vind je dan berusting in zoiets? Die focus van een sporter vind ik bijzonder. Topsporters hebben misschien wel iets van kunstenaars. De discipline vanuit jezelf kunnen opbrengen. Je zo afsluiten van de wereld, bijna als toeschouwer, om je doel te bereiken. Ik vind het ook bijzonder fascinerend van sporters dat zij naast enorme activiteit ook zo ongelofelijk lui kunnen zijn. Eindeloze slaapsessie. Het lijkt mij een behoorlijk extreem leven. Je moet kunnen omgaan met hoogtepunten en diepe dalen. Het zijn fracties van secondes, waarin de beslissing wordt gemaakt. En hoe iets gaat bepaal je maar voor een klein gedeelte zelf.

De charme van sport bestaat ook uit de steeds nieuwe materialen en uitrustingen. Iedere sport heeft zijn eigen kenmerkende verschijningsvorm en outillage. Met een kleine verandering win je weer een seconde. Terugkijken naar vervlogen tijden is leuk. Oude pakjes en andere verschillen met vandaag. De sporters en de analytici spreken in beschouwingen een bonte taal met intrigerend woordgebruik. Plaats dit in een andere context en je weet niet wat je hoort.

Sport brengt bij toeschouwers ook emoties teweeg. Mijn opa en vader konden er wat van. Midden in de nacht opstaan en kijken. Meejuichen en roepen. En zittend op de stoel of bank gewoon meedoen. Straks ga ik ook kijken. In de eerste plaats om te observeren. En omdat het vanuit Rusland is verwacht ik ook nog wel een spatje folklore en protserige kitsch bij de opening. Daar gaat mijn folklorehartje dan weer sneller van kloppen.

In de aanloop ernaar toe focus ik mij op een Russich huzarenstukje: Tarte Napoleon. Er ging geen jarenlange training aan vooraf. Ik neem een risico. Maar ik heb vertrouwen in een goede afloop.

Schrijf een reactie (0)
Categorie: Rariteiten

Powered by CuteNews

Doorzoek het blog: