navigatiemenu
Onuitputtelijk Rariteitenkabinet
Mevrouw R.

BLOGARCHIEF

Geplaatst op 13 Nov 2015

Mevrouw R. eiland met zusjes van kleiDit koppel staart mij aan vanaf een kastplank, op een bejaarden-rommelmarkt. Iets in hun ogen verraadt dat ze op hun hoede zijn. Ze zijn vast achtergelaten en moeten nu maar afwachten hoe het verder met ze gaat.

Ik wil ze van dichtbij bekijken en pak ze op. Dan zie ik dat het zusjes zijn. Ze schelen ongeveer twee jaar. Net als ikzelf met mijn zus.

Deze zusjes zitten op een bankje. Ernaast groeit iets dat lijkt op savooiekool en rozen. Handig voor een bordje dampende stamppot zullen we maar zeggen. En dan als hippe garnering bloemblaadjes.

De zusjes zijn heel fijntjes gemaakt. Sommige details zijn heel klein. Het is fragiel, kijk maar naar de armpjes. Nergens staat de naam van de maker. De kleuren zijn nogal zacht en transparant aangebracht. Dat versterkt het broze karakter. Ik vind het zo lief hoe ze elkaar vasthouden.

Beide hebben een rood gestift mondje. En duidelijk aangebrachte ogen. De gezichtjes hebben net genoeg mimiek, al is het subtiel.

Het kleine zusje draagt een gele jurk, met een plissérok afgezet met een roze lintje. Een sluiting met touwtjes aan de kraag. Om haar enkels blauwe strikjes. De grote heeft een blauwe mantel aan. Als accent een roos in de hals. Ook zij heeft strikjes om de enkels. Ze hebben dezelfde schoenen. Dat komt in het echte leven ook wel voor, zusjes met dezelfde schoenen.

Beide zusjes dragen een hoofddeksel. De grote een pet, nogal hilarisch hoog op het hoofd geplaatst. De andere meer een soort hoed. De haartjes zijn gemaakt van sliertjes klei, door een mini-worstmachine gehaald. Of behandeld met het poppen-wafelijzer.

Diep in de jaren 80 had ik een Duits vriendje, ook hilarisch. Hij was onafscheidelijk van zijn wafelijzer. Voor zijn mannelijke haardracht, dames en heren. Ik ben ineens reuze benieuwd hoe hij er nu uit ziet. Waarschijnlijk is hij kaal. Verder was het een rotzak want hij heeft mijn leren jas nooit meer teruggebracht.

Ik zit ook wel eens met mijn zus op een bankje. Ieder in ons eigen goed. Dat lijkt niet meer op elkaar. Dan zitten we naast elkaar en drinken een glas. Hebben het over onze bezigheden en liefhebberijen. Staan op, nemen een savooiekool mee naar binnen en maken een verrukkelijke stamppot. Daarbij drinken we er dan nog eentje.

Schrijf een reactie (0)
Categorie: Rariteiten

Naam: Remember me
E-mail: (optioneel)
Captcha
CAPTCHA, click to refresh

Ga terug naar de inhoudspagina.

Powered by CuteNews

Doorzoek het blog: