navigatiemenu
Onuitputtelijk Rariteitenkabinet
Mevrouw R.

BLOGARCHIEF

Geplaatst op 19 Jan 2014

Mevrouw R. Porseleinen vogel gemaakt door V.E.B Porzellannfiguren Gräfenthal of de voorloper Porzellanfabrik Carl ScheidigHeeft u het idee naar een roofvogel te kijken? Dat heb ik ook. Het andere moment kijk ik er naar en denk toch een papagaai te zien. Dat zit vooral in de snavel van het beest. En zijn blik, net iets te gezellig voor een wild roofbeest. Maar die klauwen met de verenbroek, die horen toch meer bij een rover.

Hoe leuk is dat? Ik heb één ding, dat afhankelijk van kijkrichting, lichtval of het petje dat ik draag, ineens kan veranderen van gedaante. Twee halen, één betalen. Dat scheelt in de opslag.

Ik viel ervoor vanwege de kleuren. Het bruin en dat blauw-groen. Moeilijk te benoemen. Niet zo fris als aqua, niet zo donker als petrol, en ook geen turkoois. Een beetje sleets, Ik noem de kleur zelf Oostblokgroen. Ik houd erg van die kleur. Al jaren. Steeds weer komt de kleur terug in mijn leven. Ik grijp ernaar in het kledingrek, ik smeer hem dan toch maar weer thuis op de wand. Een kleur die subtiel flirt met nostalgie.

In het Oostblok vond je deze kleur terug in de metrogangen. Op de keramische fliesenkachel in huis. U kent ze vast wel: onderin worden kolen gestookt en die verwarmen, in de meest eenvoudige soort, een schoorsteenblok dat in de kamer staat. Langzaam werd de kamer warm, als je geluk had tenminste.

Geverfd op de muur in het ziekenhuis of in een kantoor. Vaak een beetje verwaarloosd en afgebladderd. Kijk maar eens goed naar de film Das Leben der Anderen. Ziet u het kleurbeeld? De art department wist het ook.

Deze vogel is afkomstig uit Duitsland. Uit de V.E.B. Porzellannfiguren Gräfenthal of de voorloper Porzellanfabrik Carl Scheidig. In ieder geval vanaf 1949 onderdeel van de industrie in de DDR. In de eerste jaren vooral gericht op export naar andere socialistische landen. Al snel bleek dit economisch niet voldoende te zijn voor de DDR. Vanaf de jaren 70, uiteraard vastgelegd in het communistische vijf-jaren model, werd het mogelijk ook te exporteren naar andere landen. Hierdoor kwam er andere valuta binnen en dat gaf andere mogelijkheden. De porseleinindustrie van de DDR stond wereldwijd bekend als leverancier van kwaliteitsproducten. Nog steeds trouwens. Het creëren van een groter afzetgebied was daardoor vrij makkelijk. De industrie kon alles maken: serviezen, vazen of decoratieve objecten. Mijn birdy is gemaakt tussen 1935 en 1972. Precies weet ik het niet.

Vogels zijn prachtige beestjes. Hoog in de lucht, onafhankelijk. Zij kunnen waar wij van dromen: vliegen. Het uiterlijk van een vogel, het verenpak, de kleuren. De verschillende manieren van vliegen. Sommige fladderen als vlinders. Een vogel kan ons bekijken vanuit een boom. Hij lijkt ons te observeren. Ze bouwen nesten, zonder handen, met een snavel. Over samenwerken gesproken. Neem eens de tijd om dat te bekijken in het voorjaar. Ze dansen en verleiden elkaar. Een vogel is vrij. Vaak alleen. Soms een klein bolletje op fragiele stokjes, als poten. En zoals deze jongen met stevige klauwen.

Een roofvogel is onafhankelijk en een symbool van kracht. Daarom zien we ze vaak in schilderijen, postzegels of wapens terug. Meeliften op het succes van een ander, heet dat.
Nou, daar lust Mevrouw R. ook wel pap van. Dus hatsiekadee, in het kabinet dat beestje. Meeliftend met een ambigue snavel uit de DDR.

Schrijf een reactie (0)
Categorie: Rariteiten

Powered by CuteNews

Doorzoek het blog: