navigatiemenu
Onuitputtelijk Rariteitenkabinet
Mevrouw R.

BLOGARCHIEF

Geplaatst op 01 Jun 2015

Mevrouw R. Russische popZwarte lakschoenen, alsof het mooiste feestje er nog aan komt. Blauwe pofbroek in de laarsjes. Linnen jas, een omslagmodelletje met een rode sjerp. Daaronder een witte blouse met rode en blauwe folkloristische patronen.

Op de hoofd een Astrakan muts. Nog net zichtbaar een toefje zwarte krullen. Een prachtig kwetsbaar roomblank gezicht. Twee blozende wangen, van flink formaat.

Achterop het jasje hangt in Cyrillisch schrift geschreven productinformatie. Niet op glanzend karton of met een mooi afbeelding. Gewoon een slap papiertje, vastgezet met een wit draadje en getypte letters.

Ik besluit voor de vertaling even op mijn nieuwe fiets te stappen en naar de Russische winkel een stukje verderop te gaan.

Een aantrekkelijke meneer zit achter de balie als ik binnenkom. “Kunt u mij helpen dit papiertje te vertalen? Kunt u dit lezen?” Ik haal de pop uit het zakje.
“Pop”, roept hij.
Na een fractie van een seconde begrijp ik dat hij niet pop roept vanwege de verschijning die aan de andere kant van zijn kassa staat of de door mij meegebrachte pop, maar dat er pop op het papiertje staat. Lichtelijk teleurgesteld door deze eenvoud kijk ik naar hem. Ik had het toch net iets romantischer ingeschat.

Ik vertel dat ik alles wat erop staat wil weten. “Alles? Zelfs de cijfers en  lettercombinaties?” Een pop, van een Oekraïnse, gemaakt in de Unie van Socialistische Sovjetrepublieken. Dus in ieder geval van voor 1990. Hij denkt dat het een ouder popje is.

Het adres van de fabriek: Sjipov 9 in Moskou. Thuis kan ik er niets over vinden dus waarschijnlijk heb ik de naam verkeerd opgeschreven.
Hij praat rap en ik heb moeite om de juiste letters te vinden bij al die onherkenbare klanken die ik hoor.
Op het kaartje staat de prijs van 5 Roebel. Hij maakt snel een rekensom en zegt dat dit een dure pop is geweest.

Ondertussen komt er een dame binnen. Haar gezicht lijkt een klein beetje op mijn popje. Ik lach vriendelijk naar haar. Ze beginnen samen een praatje over mijn popje. In het Russisch. Zij knikt naar mij en het popje met een grote glimlach. Ik glimlach terug.

Ik vraag of dit een toeristenpopje is. Gemaakt voor de toerist, die zo graag zichzelf onderdompelt in clichés. “Maar mevrouw R.”, zegt de winkelbediende, “een pop is een pop. Voor verzamelaars, om neer te zetten, mensen houden van poppen.” Deze magisch realistische woorden, een pop is een pop, blijven in mijn hoofd echoën. “Een Matroesjka is ook niet alleen voor de toerist. Je ziet ze overal in Rusland.”

De intelligente winkelier benadrukt nog even subtiel de spanningen tussen de Oekraïne en Moskou. En dat dit Oekeraïnse popje dan in Moskou is gemaakt. Wat zullen ze daarvan vinden? “Het is een gekke wereld”, besluit hij.

Met het een pop is een pop-mantra in mijn hoofd loop ik de winkel uit.
De man roept mij terug. Totaal geen erg in mijn fietssleutel en pen die ik op de toonbank heb laten liggen.
Ik lach onnozel naar de dame en mompel hardop een pop is een pop.

Schrijf een reactie (0)
Categorie: Rariteiten

Powered by CuteNews

Doorzoek het blog: