navigatiemenu
Onuitputtelijk Rariteitenkabinet
Mevrouw R.

BLOGARCHIEF

Geplaatst op 04 Sep 2015

Mevrouw R. Deens gelukskopjeEen hoofdje van stof. De haren, gemaakt van oudroze glanzend garen. Een strakke scheiding en aan de zijkant is het haar vastgezet in twee dotjes.

Prachtige slaapkamerogen met lange wimpers. Onder de ogen beginnen oranjerode blosjes. Een knalrood tuitmondje, mooi strak geverfd. Haar neus is een beetje beschadigd, iets ingedrukt. Onderaan de nek is geen bevestigingspunt aanwezig. Misschien had ze nooit een lijf met beentjes.

Op een rommelmarkt op een klein parkeerterreintje, net achter een benzinepomp, vlak voor het veer bij Rørvig val ik als een blok voor dit hoofdje.

Mijn eerdere bezoek aan Denemarken is heel lang geleden. Ik weet het niet meer zo goed. Vooraf aan deze zomer heb ik nog een Deense schooljuf aangespoord voor een paar privé praat-lesjes maar ze was amechtig aan het zuchten. Teveel moeite. Denen schijnen de gelukkigste mensen van de wereld te zijn. Deze juf doet niet mee in de statistieken.

Waarom de Denen zo gelukkig zijn, dat ga ik op de fiets eens uitzoeken. Dat lijkt mij een mooi filosofisch onderzoek terwijl ik op eigen kracht over de Deense heuvels en dwars door het landschap fiets. Langs gezellig rommelige bloementuinen, vol dwarse stokrozen. Glurend naar pittoreske vakwerkhuisjes met rieten daken terwijl ik enthousiast Haj roep naar jong en oud.

Haj is een heel prettige manier van groeten. Het is vrolijk en gemoedelijk. Niemand kijkt er raar van op, iedereen doet mee. Of je nu een strakke Deense Hipster bent of een gewoon Deens mannetje op leeftijd, iedereen roept Haj terug.

Daar zou je best een beetje gelukkig van kunnen worden.

Mijn tasjes had ik thuis expres lekker fluffy ingepakt. Dat komt mooi uit, iets van dat geluk wil ik wel meenemen naar mijn eigen huisje weltevree. Al is het maar om aan iemand weg te geven. Ik weet namelijk dat geluk vele vormen kan hebben, en fluffy geeft lekker mee. Dus wat betreft de vorm ben ik flexibel.

Wij hebben een tentje bij ons want dat is lekker vrij. De eerste dagen zit het weer een beetje tegen. We maken daardoor dankbaar gebruik van de Køkken op de camping. Een overdekte keuken met een gastelletje of 10, twee knoeperds van ovens en tafels om aan te eten. Het is een gezellige boel. En als het gezellig is kan het geluk ook beginnen.

Denen kamperen allemaal in een caravan met een enorme voortent. De grootste die ik zag was 10 meter breed. In die voortent staat meubilair. Geen lichtgewicht camping-meubilair maar woonkamer-attributen. Ik zag zelfs een kachel en een enorme tv, waarbij de caravan-mevrouw, gewikkeld in een plaidje, gezellig aan een ribbelchipje knabbelde.

Maar goed, in die Køkken komen ze dan even een biefstukje bakken, iedereen roept Haj en roert nog wat in de pan. Ze pimpelen een wijntje met de meneer van twee plekjes verderop en keren dan weer terug naar de caravan. Heel gezellig.

Door de ongekende mogelijkheden in die keukens is mijn keukenprins in het witte t-shirt niet te stuiten. Schitterend bereide maaltijden, want deze vrouw moet tenslotte de volgende dag weer op de fiets. Dus goed eten is belangrijk.

Denen leven en laten leven. Dat merk ik overal. Ze zijn vriendelijk maar dringen zich totaal niet op. Rommeligheid en vrolijkheid gezellig naast elkaar. Zou het Deense geluk daarin zitten?

In ieder dorp zie ik een Genbrug of Rød Kors Butik. Een winkel waar dames van liefdadigheid tweedehands spulletjes verkopen. Dat verhoogd natuurlijk enorm de feestvreugde in de leefomgeving. Liefdadigheid. En weggeven gebeurt alleen als mensen zelf genoeg hebben.

Geluk is ongrijpbaar en vaak van tijdelijke aard. Maar in een land vol kringloopwinkels, dames van liefdadigheid, echte bakkers en ruimte in hoofd en landschap kom je heel dicht in de buurt. Ik kijk naar het kopje in mijn handen. Haar mondhoeken krullen van geluk.

Ik stap op de fiets en voel mij een enorme Deense geluksvøgel.

Schrijf een reactie (0)
Categorie: Rariteiten

Powered by CuteNews

Doorzoek het blog: