navigatiemenu
Onuitputtelijk Rariteitenkabinet
Mevrouw R.

BLOGARCHIEF

Geplaatst op 08 Jan 2016

Mevrouw R. nooit gebruikte zakdoeken in cadeauverpakkingOoit gevonden in een kerkje in Den Haag. De mevrouw van liefdadigheid was al benieuwd wie er nog in deze tijd met zulke doosjes naar huis zou gaan.

Fris gewassen pronken de zakdoeken als in een goed gevulde linnenkast. Met een blije mevrouw op de verpakking die alles tip top perfect in orde heeft. Lichtjes het zweet van haar slapen deppen. Want al die perfectie komt niet vanzelf, daar moet je wel wat voor doen.

Verzameld voor de uitzet, zodat ze goed geoutilleerd het huwelijksbootje in kan stappen. En die uitheemse troubadour op die andere verpakking oefent met zijn luit voor een serenade. Een cadeauverpakking die in de kast kwam te liggen. En nooit werd de zakdoek in de zak gestopt. Er viel toen nog niets te deppen.

Op de dag van ons vertrek is er dichte mist in het Schwarzwald. We rijden terug naar huis. In de bergen blijft de mist zichtbaar om je schouders hangen.

Ik ben eerder een dag in Freiburg, een levendig stadje met een mooi oud centrum. Een winkel, ook daar getroffen door faillissement, verkoopt alles dat er nog is. Ook de inboedel. Ik moet maar eens even kijken. Iedere beweging van mij wordt beantwoord door de winkeljuffrouw met de vraag of zij mij kan helpen. Ze lijkt wel waanzinnig. Ik zie vertwijfeling bij deze dame. Haar dure klassieke assortiment hoort niet bij mij. Ik ben niet eens heel gek gekleed die dag. Ik vind zelf dat ik er behoorlijk normaal uit zie. Ik heb er die vakantie echt wel gekker uitgezien. Maar ze vindt mij een vreemde eend in haar tot nu toe overzichtelijke bijt.

Vriendelijk lachend beantwoord ik steeds dezelfde vraag met hetzelfde antwoord; ik kijk graag even rond, dank u wel.

Er ontstaat luchtigheid in de situatie. De mevrouw kan gewoon doorgaan met de vraag stellen en ik vind mijn herhaling de boodschap een krachtige effect geven.

Als ik heel eerlijk ben word ik wel opstandig door dat vervelende winkelloeder. Bij iedere nieuwe kast vraag ik mij af of ik niet gewoon weg moet gaan. Maar de optie om te kiezen voor vriendelijkheid is sterker. En ik ben nog niet klaar met neuzen in haar snuisterijen.

Ik zou nu een bruggetje kunnen maken naar reacties op alle wreedheden in de wereld. Situaties die de hele wereld aangaan of gewoon in uw eigen microkosmos: agressie op de werkvloer, onbeschoftheid bij de kassa en onverdraagzaamheid in het verkeer.

Ik ben het zo zat. Ik wil alleen nog maar love. Ik wil alleen nog maar vrede.

Met geweld of agressie kan ik niet winnen. Met liefde en zachtheid heb ik misschien nog een kans. Het enige antwoord dat ik kan geven. Met wat eenvoudige spulletjes uit mijn rariteitenkabinet als illustratie.

Mijn zachte revolutie voor een mooiere wereld begint hier. Als een schone zijden zakdoek die je fris gewassen uit je broekzak haalt. We kunnen zelfs elkaars gezicht schoonvegen net als moeder vroeger troostend deed.

Voor 2016 vraag ik u dringend om mee te doen: kies massaal voor zachtheid. Met een vleugje humor. Dan trekt de mist om onze schouders misschien nog weg.

En anders stel ik u gewoon dezelfde vraag nog een keer. En nog een keer. En nog een keer….

Schrijf een reactie (0)
Categorie: Rariteiten

Powered by CuteNews

Doorzoek het blog: